Engelsk innlegg 2

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Aliud igitur esse censet gaudere, aliud non dolere. Nemo igitur esse beatus potest. Deinde dolorem quem maximum? De quibus cupio scire quid sentias. Si quicquam extra virtutem habeatur in bonis. Nos paucis ad haec additis finem faciamus aliquando; Deinde disputat, quod cuiusque generis animantium statui deceat extremum. Sic enim censent, oportunitatis esse beate vivere. Egone quaeris, inquit, quid sentiam? Eademne, quae restincta siti? Duo Reges: constructio interrete. Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum. Atqui reperies, inquit, in hoc quidem pertinacem; Animi enim quoque dolores percipiet omnibus partibus maiores quam corporis. Rationis enim perfectio est virtus; Hosne igitur laudas et hanc eorum, inquam, sententiam sequi nos censes oportere? Legimus tamen Diogenem, Antipatrum, Mnesarchum, Panaetium, multos alios in primisque familiarem nostrum Posidonium. Videmus igitur ut conquiescere ne infantes quidem possint. Omnia contraria, quos etiam insanos esse vultis. Sic enim maiores nostri labores non fugiendos tristissimo tamen verbo aerumnas etiam in deo nominaverunt. Huius, Lyco, oratione locuples, rebus ipsis ielunior. Hoc ille tuus non vult omnibusque ex rebus voluptatem quasi mercedem exigit. Qua tu etiam inprudens utebare non numquam. Ita multo sanguine profuso in laetitia et in victoria est mortuus. Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias; Consequatur summas voluptates non modo parvo, sed per me nihilo, si potest;